عاشقت میمانم...تا ابد...

دنيارو عاشق مي كنم فقط به خاطر تو

قلم بر دست گرفته و تصویر آن تپه پر گل وسبزه را

بر زمینه آسمان آبی بهاران را ترسیم کردم

و این تصویر را بشکل  قلبی  در آوردم

اما میدانی چگونه ؟

از ساحلی که ماه بر آن بوسه زده بود ذره ای ماسه برداشتم و زیر نقاشی خود ریختم ...

سرخ ترین گلهای بهاری را چیدم

گلهائی که شبنم سحر گاهان بر آنها نشسته بود

و گذاشتم تا شعاعی از خورشید در گلبرگهایش  نفوذ کند

سپس همه را کنار هم نهادم تا هدیه ای برایت بفرستم

هدیه ای مملو از عشق و محبت

عاشقت خواهم ماند....بی آنکه بدانی.

دوستت خواهم داشت....بی آنکه بگویم.

درد دل خواهم گفت....بی هیچ کلامی.

 گوشت خواهم داد....بی هیچ سخنی.

 در آغوشت خواهم گریست....بی آنکه حس کنی.

در تو ذوب خواهم شد....بی هیچ حرارتی.

اینگونه شاید احساسم نمیرد. من عشق خود را می خواهم.

این گل تقدیم به زینبم   

A

TRUE

LOVE

نگاهم در نگاهت هرد ونيكوست

 نگاهت مي كنم چون دارمت دوست

شنيدم كه چون قوي زيبا بميرد

فريبنده زاد فريبا بميرد

شب مرگ تنها نشيند به موجي

 رود گوشه اي كور وتنها بميرد

در آن گوشه چندان غزل خواند آن شب

كه خود در ميان غزلها بميرد

گروهي برآنند كه اين مرغ شيدا

كجا عاشقي كرد آنجا بميرد

شب مرگ از بيم آنجا شتابد

كز مرگ غافل شود صبح بميرد

من اين نكته گيرم كه باور نكردم

نديدم كه قويي به صحرا بميرد

چو روزي ز آغوش صحرا بر آمد

شبي هم در آغوش دريا بميرد

تو درياي من بودي آغوش وا كن

كه مي خواهد اين قوي زيبا بميرد

باش تا موسم گل با تو به گلزار شوم
فصل دیدار شود، قاصدِ دیدار شوم

از سکوتِ دلِ محتاطِ من آزرده مباش
خلوتی نیست که گویندۀ اسرار شوم

من به پایانِ غم واُوج سلامت برسم
آن زمانی که به درمانِ تو بیمار شوم

ماه چشمان تو چون روشنیِ خواب شود
بر من از خوابِ تو سخت است که بیدار شوم

میوۀ عشقِ تو سنگین شده بر شاخۀ دل
مرگِ من باد اگر بی تو سبکبار شوم

زیرِ باران مصائب که ببارد دائم
چترِ گیسویِ تو را از تو خریدار شوم

عطرِ لبخندِ تو را گر به کف آرم روزی
دست شویم ز سرایندگی ، عطار شوم

طاقِ ابروی تو کو؟ چوبۀ این دار کجاست؟
تا که در سایۀ مژگانِ تو بر دار شوم

عشق، دریا و تو طوفان و من ام چون کشتی
می روم تا که به خشمِ تو گرفتار شوم

آرزویم همه این بود و همین است هنوز
که تو را یار ببینم... که تو را یار شوم

 تو را از  واقعه اي خبر خواهم كرد                                   و آنرا به دو حرف مختصر خواهم کرد

با عشق تو در خاک نهان خواهم شد                             با مهر تو سر ز خاک بر خواهم کرد.

•   با قلم ميگويم :

• اي همزاد اي هم سرنوشت

• هر دو مان حيران بازيهاي زشت

• حرفهايم را نوشتي دستخوش

• اشكهايم را كجا خواهي نوشت؟؟؟؟

خداوندا

اكه حتي بين ما فاصله يك نفسه نفس منو بگير

براي يكي شدن اگه مرگ من بسه نفس منو بگير

من آهنگ غريب روزگارم

               غمي در انتهاي سينه دارم

                                 تمام هستيم يك قلب پاك است

                                                          كه آنرا زير پايت مي گذارم